Inne

Jesteś lekarzem? Prowadzisz gabinet? więcej »

Uszkodzenie II nerwu czaszkowego, nerwu wzrokowego

W stanie tym zaburzona jest funkcja II nerwu czaszkowego, nerwu wzrokowego (łac. nervus opticus), nerwu czuciowego, którym impulsy, powstałe z bodźców świetlnych w oku na siatkówce, dostają się do mózgowia

Lokalizacja choroby
Nerw ten znajduje swój początek w zwoju wzrokowym siatkówki oka, skąd zbiera impulsy nerwowe bodźców wzrokowych, odchodzi od gałki ocznej z jej tylnej powierzchni i przez kanał wzrokowy wchodzi do czaszki, tam część włókien (biegnących przyśrodkowo, zbierających wrażenia wzrokowe ze skroniowych połówek pola widzenia) krzyżuje się z takimi samymi włóknami nerwu wzrokowego biegnącego od drugiego oka. Biegnąc dalej do mózgowia tworzy pasmo wzrokowe, nie posiada swojego jądra w mózgowiu, wchodzi do ciała kolankowatego bocznego, a za nim jego włókna tworzą promienistość wzrokową, rozchodzącą się w korze wzrokowej na płacie potylicznym.

Typ choroby
Zaliczany jest on do grupy chorób zwanej neuropatiami, która zawiera choroby nerwów obwodowych.

Proces chorobowy
Najczęstszymi przyczynami tego typu uszkodzenia są; bezpośredni uraz nerwu lub ucisk na niego przez miejscowe złamanie kości, guz mózgu lub tętniak. Nerw może być naciekany przez rozrost glejaka, czerniaka, gwiaździaka lub oponiaka albo chłoniaka w okolicy jego przebiegu albo zajęty przez proces zapalny spowodowany przez stwardnienie rozsiane, sarkoidozę czy chorobę Behceta, infekcję rozprzestrzeniającą się z oczodołu lub zatok obocznych nosa a także przez kiłę. Przewlekły, nieleczony obrzęk tarczy nerwu wzrokowego z czasem także doprowadza do zaburzenia jego funkcji. Może dojść do niedokrwienia tego nerwu (neuropatia niedokrwienna) w przebiegu na przykład zapalenia tętnicy skroniowej. Brak witaminy B12 (neuropatia niedoborowa) i jego skutki w postaci zaburzeń metabolicznych albo obecność toksyn lub leków, metanolu, etambutolu wraz z ołowicą (neuropatia toksyczna) mogą doprowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego. Istnieją także choroby dziedziczne, w których uszkodzenie tego nerwu jest jednym z objawów, tak jak w przypadku neuropatii nerwu wzrokowego Lebera czy ataksji Friedreicha.

Następstwa choroby
Dochodzi do stopniowego zaniku pierwotnego (prostego) (atrofii) nerwu wzrokowego w przeciągu miesięcy – lat, spowodowanego uciskiem i zaburzeniem ukrwienia, wraz z blednięciem tarczy nerwu wzrokowego, widocznym w badaniu oftalmoskopowym. Objawia się on upośledzeniem widzenia barw (zielonych i czerwonych) z późniejszymi zaburzeniami ostrości wzroku i ubytkami w polu widzenia

Objawy
Objawy są różne, charakterystyczne dla miejsca urazu nerwu. Jeżeli do uszkodzenia doszło w nerwie wzrokowym przed skrzyżowaniem skutkuje to ślepotą oka po stronie uszkodzenia. Uszkodzone skrzyżowanie wzrokowe daje objaw niedowidzenia połowiczego różnoimiennego dwuskroniowego (łac. hemianopsia heteronyma bitemporalis) i pole widzenia jest zawężone do środka. Ubytek półkuli mózgu i pasma wzrokowego objawia się niedowidzeniem połowiczym jednoimiennym (łac. hemianopsia homonyma), nie widać połówek pola widzenia, z obu oczu, po stronie przeciwnej od uszkodzenia. Uraz półkuli w okolicy ciemieniowo - potylicznej promienistości wzrokowej daje przeciwstronne niedowidzenie kwadrantowe dolne jednoimienne, czyli ubytek w polu widzenia, w postaci kwadrantów dolnych, obu oczu po stronie przeciwnej do uszkodzenia. Natomiast uraz półkuli w okolicy skroniowej promienistości wzrokowej skutkuje przeciwstronnym niedowidzeniem kwadrantowym górnym jednoimienne, czyli tak jak w poprzednim wypadku ale nie widać kwadrantów górnych. Uszkodzenie kory płatów potylicznych, do tego obustronne może powodować ślepotę korową (brak widzenia, brak oczopląsu optokinetycznego z zachowaniem reakcji źrenic na światło i prawidłowym dnem oka), z której chory w tym stanie może sobie nie zdawać sprawy, ponieważ doświadcza jednocześnie omamy wzrokowe.

Powiązane kategorie:
Powiązane symptomy: